Browar Ludwika Anstadta.
Ludwik Anstadt, syn przybyłego do polski w latach trzydziestych XIX wieku, niemieckiego przedsiębiorcy Karola Anstadta, po śmierci ojca 9 I 1874 r. stanął na czele zmienionego w spółkę rodzinną browaru Karola Anstadta (obecnie własność spółki Browary Łódzkie S.A.), znacznie rozbudowując ten zakład. Ludwik wraz z braćmi na obszarze doliny rzeki Łódki urządził w latach 1881-1885 prywatny Park Helenów. W 1900 r. w rejonie obecnej ulic y Sędziowskiej i ulicy Urzędniczej Ludwik Anstadt założył własny browar oraz wzniósł willę.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/22097,lodz-browar-ludwika-anstadta.html
Ludwik Anstadt, syn przybyłego do polski w latach trzydziestych XIX wieku, niemieckiego przedsiębiorcy Karola Anstadta, po śmierci ojca 9 I 1874 r. stanął na czele zmienionego w spółkę rodzinną browaru Karola Anstadta (obecnie własność spółki Browary Łódzkie S.A.), znacznie rozbudowując ten zakład. Ludwik wraz z braćmi na obszarze doliny rzeki Łódki urządził w latach 1881-1885 prywatny Park Helenów. W 1900 r. w rejonie obecnej ulic y Sędziowskiej i ulicy Urzędniczej Ludwik Anstadt założył własny browar oraz wzniósł willę.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/22097,lodz-browar-ludwika-anstadta.html
Neorenesansowa willa Ludwika Anstadta.
Ludwik Anstadt był jednym z trzech synów przybyłego do Łodzi saksońskiego "barona piwnego" Karola Anstadta, który przy równoległych do siebie ulicach tj. Północnej i Pomorskiej uruchomił potężny browar. Przy ulicy Sędziowskiej 18 w Łodzi znajduje się neorenesansowa, piętrowa willa wzniesiona w 1900 r. dla Ludwika Anstadta.
W 1930 r. budynek przeszedł na własność miasta. Podczas II wojny światowej hitlerowcy prowadzili w nim pseudomedyczne badania. Po zakończeniu działań wojennych we wnętrzach willi funkcjonowało przedszkole i szkoła. Następnie Komisja Międzyzakładowa NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty Łódź-Bałuty i świetlica środowiskowa. Obecnie budynek popada w ruinę, jest jakby zapomniany. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/34122,lodz-neorenesansowa-willa-ludwika-anstadta.html
Ludwik Anstadt był jednym z trzech synów przybyłego do Łodzi saksońskiego "barona piwnego" Karola Anstadta, który przy równoległych do siebie ulicach tj. Północnej i Pomorskiej uruchomił potężny browar. Przy ulicy Sędziowskiej 18 w Łodzi znajduje się neorenesansowa, piętrowa willa wzniesiona w 1900 r. dla Ludwika Anstadta.
W 1930 r. budynek przeszedł na własność miasta. Podczas II wojny światowej hitlerowcy prowadzili w nim pseudomedyczne badania. Po zakończeniu działań wojennych we wnętrzach willi funkcjonowało przedszkole i szkoła. Następnie Komisja Międzyzakładowa NSZZ "Solidarność" Pracowników Oświaty Łódź-Bałuty i świetlica środowiskowa. Obecnie budynek popada w ruinę, jest jakby zapomniany. Obiekt jest wpisany do rejestru zabytków.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/34122,lodz-neorenesansowa-willa-ludwika-anstadta.html
Pałacyk na Julianowie zwany "Czerwonym dworkiem"
Położony na skraju uroczego parku im. Adama Mickiewicza pałacyk przy ulicy Orzeszkowej 40, przypominający do złudzenia małą warownię, potrafi przyciągnąć uwagę chyba każdego tędy przechodzącego. Zbudowany został ok. 1890-1895 roku prawdopodobnie według planów architektonicznych Alwilla Jankau (budowniczego pałacu Juliusza Heinzla na Julianowie. Obiekt nie istniejący, zniszczony podczas działań wojennych w 1939 r.) dla Juliusza Heinzla barona von Hohenfels, jednego z czołowych fabrykantów dawnej Łodzi.
Pałacyk, nazywany przez Heinzla "Czerwonym dworkiem" był przeznaczony jako dom dla jego gości. W okresie międzywojennym obiekt był zamieszkały przez wnuka Heinzla - Juliusza Ryszarda wraz z rodziną. Na przełomie lat 60. i 70. XX w. pałacyk stał się własnością Marcjanny Goldsobel.
Obecnie budynek jest własnością prywatną, zamieszkałą i jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40809,lodz-palacyk-na-julianowie.html
Położony na skraju uroczego parku im. Adama Mickiewicza pałacyk przy ulicy Orzeszkowej 40, przypominający do złudzenia małą warownię, potrafi przyciągnąć uwagę chyba każdego tędy przechodzącego. Zbudowany został ok. 1890-1895 roku prawdopodobnie według planów architektonicznych Alwilla Jankau (budowniczego pałacu Juliusza Heinzla na Julianowie. Obiekt nie istniejący, zniszczony podczas działań wojennych w 1939 r.) dla Juliusza Heinzla barona von Hohenfels, jednego z czołowych fabrykantów dawnej Łodzi.
Pałacyk, nazywany przez Heinzla "Czerwonym dworkiem" był przeznaczony jako dom dla jego gości. W okresie międzywojennym obiekt był zamieszkały przez wnuka Heinzla - Juliusza Ryszarda wraz z rodziną. Na przełomie lat 60. i 70. XX w. pałacyk stał się własnością Marcjanny Goldsobel.
Obecnie budynek jest własnością prywatną, zamieszkałą i jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków.
źródło:
http://www.polskaniezwykla.pl/web/place/40809,lodz-palacyk-na-julianowie.html
























