Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Łódzkie Parki. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Łódzkie Parki. Pokaż wszystkie posty
Park Ocalałych – park w Łodzi upamiętniający osoby, które przeszły przez istniejące w czasie II wojny światowej Ghetto Litzmannstadt, będące jednym z elementów realizacji planu eksterminacji Żydów III Rzeszy. Park został oficjalnie otwarty 30 sierpnia 2004, w dniu 60. rocznicy likwidacji getta.
Centrum Dialogu im. Marka Edelmana w Łodzi
Park usytuowany jest pomiędzy ul. Wojska Polskiego a ogródkami działkowymi przy ul. Źródłowej w dolinie rzeki Łódki, na terenie przylegającym podczas wojny do granic Litzmannstadt Ghetto (pierwotnie miał zostać zlokalizowany przy ul. Stalowej). Zaprojektowany został przez Grażynę Ojrzyńską.
Pomysłodawczynią parku była Halina Elczewska, która przeżyła getto łódzkie (z Litzmannstadt przetransportowano ją do Auschwitz, a dalej do Ravensbrück). Ona też jako pierwsza posadziła swoje „drzewko pamięci”. Pod jednym z dwóch pomnikowych dębów szypułkowych odsłonięto pomnik – głaz (znaleziony na terenie parku) upamiętniający tragiczne wydarzenia lat 1940-1944. Umieszczono na nim napisy w czterech językach: polskim, angielskim, hebrajskim i jidysz.
418 osób ocalałych z holokaustu, które zdołały dotrzeć do Łodzi zasadziło swoje drzewko: dęby, klony, lipy, brzozy, graby, buki, sosny, świerki i modrzewie. Drzewka zostały ponumerowane i wpisane do rejestru, a ocaleni otrzymali certyfikaty z nazwiskiem i numerem drzewka. Wzdłuż alei Arnolda Mostowicza położone są tabliczki z nazwiskami i numerem drzewka każdego ocalałego. Łącznie w całym parku zasadzono 450 drzew na powierzchni półtora hektara. Docelowa powierzchnia parku wynosi 8,5 hektara, na tym terenie znajduje się zbiornik wodny na rzece Łódce. Powstały również alejki i place o nawierzchni żwirowo-glinkowej i z kostki granitowej.
Aleja łączy dwa główne elementy parku: Pomnik Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej i Kopiec Pamięci. Pomnik, zbudowany według projektu Czesława Bieleckiego, zawiera symbole dwóch narodów: statuę Orła Białego oraz gwiazdę Dawida, uformowaną z tablic z nazwiskami Polaków uhonorowanych tytułem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. 10-metrowy Kopiec Pamięci, usypany na drugim końcu parku jest punktem widokowym okolicy. Na szczycie kopca znajduje się pomnik-ławeczka Jana Karskiego.Budowa parku, jako wieloletnie zadanie inwestycyjne, została zatwierdzona przez Radę Miejską. Prace rozpoczęły się jesienią 2005 od oczyszczania terenu, rozbiórki ruin. Pomnik odsłonięto w 2009. Na terenie parku znajduje się siedziba Centrum Dialogu im. Marka Edelmana, gdzie odbywają się konferencje i zajęcia edukacyjne.
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Park_Ocalałych_w_Łodzi
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Park_Ocalałych_w_Łodzi
Śladami Bajkowej Łodzi "5" (Wróbelek Ćwirek) Łódź Al. Piłsudskiego 61 Palmiarnia.
Pomnik odsłonięto 21 marca 2013
Autorami pomnika są: rzeźba: Marcin Mielczarek, projekt plastyczny postaci: Ireneusz Czesny, Jerzy Stępień
Przygód kilka wróbla Ćwirka – dobranockowy serial animowany dla dzieci stworzony w latach 1983-1989 w łódzkim Se-ma-forze. Nakręcono 39 odcinków po 10 minut.
Sympatyczny wróbelek Ćwirek poznaje nowe ptaki i inne zwierzęta, raz nawet leci do miasta. Mieszkanie wynajmuje w gnieździe bocianim. Bohaterem każdego odcinka był inny gatunek ptaka. Głosu wszystkim postaciom użyczył Jan Kobuszewski.
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Przygód_kilka_wróbla_Ćwirka
Pieczątka dostępna w Palmiarni.
Pomnik odsłonięto 21 marca 2013
Autorami pomnika są: rzeźba: Marcin Mielczarek, projekt plastyczny postaci: Ireneusz Czesny, Jerzy Stępień
Przygód kilka wróbla Ćwirka – dobranockowy serial animowany dla dzieci stworzony w latach 1983-1989 w łódzkim Se-ma-forze. Nakręcono 39 odcinków po 10 minut.
Sympatyczny wróbelek Ćwirek poznaje nowe ptaki i inne zwierzęta, raz nawet leci do miasta. Mieszkanie wynajmuje w gnieździe bocianim. Bohaterem każdego odcinka był inny gatunek ptaka. Głosu wszystkim postaciom użyczył Jan Kobuszewski.
źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Przygód_kilka_wróbla_Ćwirka
Pieczątka dostępna w Palmiarni.
Willa Leopolda Kindermana – willa znajdująca się przy ul. Wólczańskiej 31/33 w Łodzi i należąca pierwotnie do Leopolda Kindermana. Jeden z najlepszych przykładów architektury secesyjnej w Polsce i Europie. Jednolita stylowo zewnętrznie i we wnętrzach (stiuki, witraże).
Zaprojektowana została około 1901 roku przez jednego w wybitnych łódzkich architektów, głównego propagatora na gruncie łódzkim secesji – Gustawa Landau-Gutentegera. Powstała w latach 1902–1903, na parceli otrzymanej w posagu żony – Laury Elizy, z d. Feder. Z powodu sytuacji politycznej (m.in. wybuch rewolucji w 1905 r.) małżeństwo zamieszkało w willi dopiero w 1908 roku. Po śmierci L. Kindermanna przeszła na własność Emila Eiserta (stąd nieraz nazywana „willą Eiserta”), po ponownym ożenku wdowy po Leopoldzie Kindermanie z nim. Po jego śmierci (24 września 1939) ponowna wdowa mieszkała w niej do końca okupacji niemieckiej w Łodzi podczas II wojny światowej (19 stycznia 1945), kiedy to w obliczu zbliżającej się do miasta Armii Czerwonej wyjechała do Niemiec.
źródło :
Willa Leopolda Kindermanna
Po drugiej wojnie światowej w budynku mieściło się przedszkole. Od 1975 roku w willi mieści się oddział Miejskiej Galerii Sztuki (Galeria Willa). Istnieje idea, szczególnie promowana przez łódzkich przewodników turystycznych, żeby pomieścić w niej, w miejsce galerii sztuk pięknych, muzeum łódzkiej secesji. W latach 2010–2013 budynek przeszedł gruntowny remont renowacyjny.
Zaprojektowana została około 1901 roku przez jednego w wybitnych łódzkich architektów, głównego propagatora na gruncie łódzkim secesji – Gustawa Landau-Gutentegera. Powstała w latach 1902–1903, na parceli otrzymanej w posagu żony – Laury Elizy, z d. Feder. Z powodu sytuacji politycznej (m.in. wybuch rewolucji w 1905 r.) małżeństwo zamieszkało w willi dopiero w 1908 roku. Po śmierci L. Kindermanna przeszła na własność Emila Eiserta (stąd nieraz nazywana „willą Eiserta”), po ponownym ożenku wdowy po Leopoldzie Kindermanie z nim. Po jego śmierci (24 września 1939) ponowna wdowa mieszkała w niej do końca okupacji niemieckiej w Łodzi podczas II wojny światowej (19 stycznia 1945), kiedy to w obliczu zbliżającej się do miasta Armii Czerwonej wyjechała do Niemiec.
źródło :
Willa Leopolda Kindermanna
Po drugiej wojnie światowej w budynku mieściło się przedszkole. Od 1975 roku w willi mieści się oddział Miejskiej Galerii Sztuki (Galeria Willa). Istnieje idea, szczególnie promowana przez łódzkich przewodników turystycznych, żeby pomieścić w niej, w miejsce galerii sztuk pięknych, muzeum łódzkiej secesji. W latach 2010–2013 budynek przeszedł gruntowny remont renowacyjny.
































































